Rejs wzdłuż wybrzeża z Baru i Budvy: plaże bez dróg

Na południe od Budvy nie ma już zamkniętej zatoki — jest otwarte morze. To inna Czarnogóra niż w Boce: prosty horyzont, prawdziwa fala i wiatr, przy którym żagle stawia się na serio, a nie do zdjęcia. Brzeg jest poszarpany zatoczkami i dobra połowa z nich nie ma ani drogi, ani ścieżki. Dostać się tam można tylko od strony wody.

Po to się tu wypływa: nie żeby popatrzeć na wybrzeże z boku, tylko żeby stanąć tam, dokąd od lądu nie puszcza ukształtowanie terenu. Łódź wynajmuje się w całości, ze skipperem. Z Budvy kosztuje od 355 € za trzy godziny, z Baru — od 130 € za godzinę motorówką albo od 390 € za trzy godziny pod żaglami.

Kraljičina plaža, czyli plaża bez drogi

Najważniejszy punkt trasy z Baru to Kraljičina plaža, plaża królowej Mileny: pas drobnych otoczaków pod sosnami za Čanjem, między Sutomore a Petrovcem. Nie prowadzi do niej żadna droga — z trzech stron są skały, z czwartej morze.

Nazwa nie jest wymysłem marketingowców. Plaża nosi imię królowej Mileny, żony króla Mikołaja I, która przypływała tu z Baru, żeby się kąpać. Do dziś można tu dotrzeć wyłącznie od strony wody — łodzią z Čanja to dziesięć minut — dlatego ludzi jest mniej niż na sąsiednich plażach, a woda jest przejrzysta: w pobliżu nie ma ani hoteli, ani ścieków.

Po drodze do plaży mija się Sutomore z długą piaszczystą plażą, osadę Zagradje i Čanj — wieś wciśniętą między morze a niemal pionowe zbocze.

Wysepki Katič i Sveta Nedelja naprzeciw Petrovca

Trasa z Budvy prowadzi w drugą stronę, na południe, do zatoki Petrovca. Naprzeciw promenady, 700–900 metrów od brzegu, leżą dwie małe bezludne wyspy.

Katič to po prostu skała z latarnią. Na Svetej Nedelji stoi natomiast malutki biały kościółek i wiąże się z nim miejscowa legenda. Według jednej wersji zbudował go marynarz, który podczas sztormu ocalał właśnie na tej skale. Według drugiej — grecki kapitan, któremu we śnie ukazał się święty i wskazał drogę we mgle. Sprawdzić się tego nie da, ale wersję o marynarzu opowiada się tu częściej.

Łódź staje na kotwicy tuż przy wysepce i do kościółka płynie się wpław — jakieś pięćdziesiąt metrów. To odległość od łodzi, nie od plaży: do brzegu jest stąd prawie kilometr. Potem schodkami w górę, do dzwonu, w który wypada zadzwonić. To nie rytuał wymyślony dla turystów — dzwonią też miejscowi.

Stąd już blisko do Sveti Stefan. Z drogi fotografuje go każdy, ale od strony wody wyspa wygląda inaczej: widać, że to nie dekoracja, tylko prawdziwa ufortyfikowana osada z XV wieku, z wąskimi uliczkami i dachówką, w całości zamieniona w hotel. Od 1 lipca 2026 roku hotel znowu działa. Z łodzi zejść na ląd nie można — osoby spoza hotelu wchodzą na wyspę tylko od strony lądu, na wycieczkę z przewodnikiem po wcześniejszym zapisie — ale postój na kotwicy z kąpielą naprzeciwko jest dozwolony.

Ile kosztuje rejs wzdłuż wybrzeża

Cena jest za całą jednostkę:

• od 355 € — trzy godziny z Budvy, motorówka do 7 gości
• od 170 € za godzinę — motorówka z Budvy
• od 130 € za godzinę — motorówka z Baru
• od 390 € — jacht żaglowy na trzy godziny z Baru

W cenie zwykle jest skipper i paliwo na trasę; obiad na lądzie i opłaty portowe w obcych marinach płaci się osobno. Jedzenie i napoje zabiera się własne.

W czwórkę trzygodzinny rejs z Budvy od 355 € wychodzi mniej więcej po 89 € na osobę, w szóstkę — po 60 €. Dla porównania: miejsce na grupowym statku po Zatoce Kotorskiej kosztuje od 53 €. Dokładną kwotę wylicza firma, do której należy łódź.

Czym ta trasa różni się od rejsu po zatoce

Trzema rzeczami i każda liczy się przy wyborze.

Tu buja. Niezbyt mocno, ale otwarte morze to otwarte morze. Jeśli ktoś w grupie źle znosi fale, lepiej płynąć po Boce — tam woda prawie zawsze jest gładka.

Tu się naprawdę żegluje. W zatoce góry łamią wiatr i przez większość drogi płynie się na silniku. Wzdłuż wybrzeża w dzień wieje maestral — równa bryza od morza — więc żagle stawia się na serio, a jacht przechyla się i nabiera prędkości tak, jak powinien.

Tu jest luźniej. Wyspy przed Perastem to jedna z głównych pocztówek kraju i latem krąży wokół nich z dziesięć łodzi. Przy Katiču i pod plażą królowej Mileny łodzi jest wyraźnie mniej.

Dokąd jeszcze da się dotrzeć wyłącznie od strony wody — w tekście zatoczki bez drogi.

Gdzie zakończyć rejs — w Barze czy w Budvie — ustala się z firmą przy rezerwacji.

Praktycznie: wypłynięcie, kąpiel, sezon

Wypływa się z portu w Barze albo z mariny w Budvie. Godzinę i postoje ustala się z firmą przy rezerwacji; rano morze jest spokojniejsze, bo maestral rozkręca się dopiero koło południa. Weźcie paszporty wszystkich gości — firmy zwykle proszą o nie przy zgłoszeniu wypłynięcia; kto wjechał na dowód osobisty, niech zapyta przy rezerwacji, czy wystarczy. Do tego buty na jasnej podeszwie, krem, nakrycie głowy i wiatrówka: pod żaglami jest wyraźnie chłodniej niż na postoju.

Postojów na kąpiel jest zwykle jeden albo dwa — gdzie i jak długo stać, ustalacie ze skipperem. Drabinka jest zawsze, a woda przy plaży królowej Mileny i wysepkach Petrovca jest przejrzysta do dna, więc maska się przyda. W lipcu i sierpniu morze ma 25–26 °C, w czerwcu 22–24, we wrześniu 23–25.

Sezon trwa od maja do października, zimą łodzie prawie nie wypływają. Katalog łodzi z cenami i wolnymi terminami jest na stronie czarteru jachtów.

W pobliżu

Kto woli gładką wodę i pocztówkowe widoki, niech płynie do zatoki: z Tivatu albo z Kotoru. Na ryby na tym samym odcinku morza — wędkarstwo morskie. Pełna lista formatów — w atrakcjach.

Bar i Budvę dzieli około 40 kilometrów nadmorskiej drogi, godzina jazdy; z Budvy do Sveti Stefan jest 9 km, kwadrans. Jeśli jedziecie własnym autem, zajrzyjcie wcześniej do tekstu o przepisach drogowych i mandatach: od 7 sierpnia 2026 roku obowiązuje nowa ustawa o ruchu drogowym, a mandaty wzrosły dwu-, trzykrotnie.

---

Ceny orientacyjne „od”, za całą jednostkę, sprawdzone we wrześniu 2026 roku. Dokładną kwotę na wasz termin wylicza firma będąca właścicielem łodzi: rezerwacja i płatność — bezpośrednio u niej.